Κυριακή 1 Σεπτεμβρίου 2013

Ποδήλατο και...Παρασκευή πάνε μαζί και τη νέα σεζόν

Freeday : Όσοι δεν το έχετε δοκιμάσει μήπως να το ξανασκεφτείτε;

Είναι η νέα μόδα; Είναι τρόπος διασκέδασης; Μάλλον έχει γίνει τρόπος ζωής.

Κάθε Παρασκευή από όλα τα μέρη της Αθήνας έχουν ένα προορισμό : Θησείο πλατεία Ασωμάτων.

Ο λόγος ; Είναι γνωστός . Για την μεγαλύτερη βόλτα με ποδήλατα ή αλλιώς ποδηλατάδα που συγκεντρώνει κάθε Παρασκευή 1.500 - 2.000 ποδηλάτες με μόνο κοινό την αγάπη για το ποδήλατο.
Οι βόλτες πολλές , οι προορισμοί ακόμα περισσότεροι. Από Ραφήνα και Κορωπί μέχρι Ηλιούπολη και Καβούρι. Ο προορισμός ανακοινώνεται μια μέρα πριν στην σελίδα στο facebook freeday ποδηλατες και είναι από 30-60 χλμ.
Όσο για την ασφάλεια υπάρχουν ειδικοί "κόφτες" όπου σε κάθε δρόμο σταματούν τα αυτοκίνητα για να εξασφαλιστεί η ασφάλεια σε κάθε ποδηλάτη που θα συμμετάσχει.

Το freeday μας μαθαίνει ότι με ένα ποδήλατο μπορείς να πας παντού αρκεί να υπάρχει όρεξη και μεράκι.
Κορίτσια μήπως πρέπει να να βάλετε  και το freeday στο πρόγραμμα για τη νέα σαιζόν;

Δευτέρα 19 Αυγούστου 2013

2o Helmos Top Bikes Festival



Το Χιονοδρομικό Κέντρο Καλαβρύτων σε συνεργασία με το Δημοτικό Στάδιο Καλαβρύτων, φιλοξενεί το 2ο Ποδηλατικό Φεστιβάλ στο Χελμό το 3ήμερο 30, 31 Αυγούστου και 1η  Σεπτεμβρίου 2013. Τα ποδηλατικά μονοπάτια του Βουνού είναι έτοιμα να καλύψουν τις απαιτήσεις έμπειρων και μη αναβατών από όλη την Ελλάδα, ανεβάζοντας την αδρεναλίνη στα ύψη!
Το ανανεωμένο και γρήγορο μονοπάτι DOWNHILL από τη Νεραϊδόραχη μέχρι τη Βαθειά Λάκκα με 490 μέτρα υψομετρικής διαφοράς και μήκος 2100 μέτρα, αναμένεται να ενθουσιάσει  τους έμπειρους αναβάτες που αποζητούν έντονες εμπειρίες. Το μονοπάτι διατίθεται για απεριόριστες καταβάσεις με τη βοήθεια του αναβατήρα «Στύγα», που θα μεταφέρει τους αναβάτες στην κορυφή ξανά και ξανά.
Το τεράστιο μπαλόνι της FUNBAG υπόσχεται πολλές και αξέχαστες απογειώσεις σε όσους αναβάτες αναζητούν διαφορετικού τύπου αδρεναλίνη.
 
Φέτος για πρώτη φορά, θα πραγματοποιηθεί οργανωμένη περιήγηση στο Χελμό, μήκους 10 περίπου χιλιομέτρων, από την οποία θα αναδεικνύονται  τα ωραιότερα σημεία ενδιαφέροντος του Βουνού, όπως η Μαυρολίμνη, του Πουλιού η Βρύση, το Αστεροσκοπείο Αρίσταρχος και το Καταφύγιο του Χελμού.
Για όλους τους αναβάτες θα υπάρχει η δυνατότητα να δοκιμάσουν δωρεάν ποδήλατα που θα διατίθενται από μεγάλους εισαγωγείς και εμπόρους του χώρου.

Για τους ποδηλάτες που αποζητούν περισσότερο αναψυχή, διοργανώνεται ομαδική κατάβαση από το Χιονοδρομικό στα Καλάβρυτα επί ασφαλτοστρωμένου δρόμου μήκους 14 χιλιομέτρων.
Τέλος, το βράδυ του Σαββάτου 31/08, θα γίνει ΠΑΡΤΥ για όλους στα Καλάβρυτα με πολύ μουσική και ξεφάντωμα.
Για περισσότερες λεπτομέρειες πατήστε εδώ.
 

Τρίτη 13 Αυγούστου 2013

Πώς να ΜΗΝ κλειδώνετε το ποδήλατό σας

Μην αφήνετε το ποδήλατό σας ξεκλείδωτο
Yπάρχουν πολλά μέρη έξω από τις μεγάλες πόλεις, όπου (συνήθως) δεν υπάρχει πραγματική ανάγκη για να κλειδώσετε ένα ποδήλατο. Εάν έχετε ξεχάσει την κλειδαριά σας, και θα πρέπει οπωσδήποτε να τρέξετε για μια δουλειά στα “πεταχτά”, εξακολουθούν να υπάρχουν επιλογές. Υπάρχει η αισιόδοξη επιλογή του να αφήνετε το ποδήλατό σας σε ένα σημείο και με τέτοιο τρόπο, ελπίζοντας ότι φαίνεται στους υπόλοιπους κλειδωμένο. Μία καλύτερη λύση είναι να ζητήσετε από κάποιον να το προσέχει για εσάς. Αλλά πραγματικά, αν ζείτε στην πόλη, να είστε σίγουροι ότι η κλειδαριά σας θα πρέπει να ''ζει'' μαζί με το ποδήλατό σας.

Μην χρησιμοποιείτε κλειδαριά καλώδιο
Μπορούν να κοπούν σαν το βούτυρο, δεν έχει σημασία πόσο “σκληρές” φαίνονται. Στο εμπόριο κυκλοφορούν πολλά είδη κλειδαριών οι οποίες είναι από αμφίβολης ποιότητας έως και ακατάλληλες (με κλειδί ή κωδικό). Επενδύστε σε μία ή δύο ‘’U-lock’’ κλειδαριές (ή αλλιώς ‘’πέταλα’’), να είστε σίγουροι ότι αποτελούν μια ασφαλή επιλογή. Ακόμα καλύτερη λύση, αλλά και πιο δαπανηρή, είναι η αγορά σπαστής κλειδαριάς. Όλοι οι σοβαροί κατασκευαστές κλειδαριών, βαθμονομούν με κάποιο τρόπο τις κλειδαριές τους (συνήθως από Νο 2 έως 15), οπότε καλύτερα να προτιμήσετε όσο γίνεται μεγαλύτερο δείκτη.

Μην το κλειδώνετε ανάμεσα από ένα αφαιρούμενο μέρος του ποδηλάτου σας
Λαιμός, σέλα, φτερά, τροχοί αλλά και το μικρό πλαστικό εξάρτημα που η εταιρεία της κλειδαριάς σας δίνει για να την δέσετε στο πλαίσιο -όλα αυτά είναι εύκολο να διαχωριστούν από το ποδήλατό σας. Εάν η κλειδαριά σας είναι αρκετά μεγάλη, κλειδώστε μεταξύ του πλαισίου και της μιας ρόδας. Το αν αυτό θα πρέπει να είναι η μπροστινή ή η πίσω ρόδα είναι ένα στοιχείο συζήτησης. Ο μπροστινός τροχός είναι πιο εύκολο να αφαιρεθεί, αλλά ο πίσω τροχός είναι πιο ακριβός να αντικατασταθεί.

Μην το δένετε σε θέσεις που δεν είναι ασφαλείς
Δεν υπάρχει κάποια θέση που να είναι πραγματικά και απόλυτα ασφαλής, οπότε μη ρισκάρετε αφήνοντάς το σε βάσεις που είναι εύκολο να αφαιρεθούν μαζί με το ποδήλατο. Καλό είναι να γνωρίζετε ότι είναι πραγματικά κακή ιδέα να το κλειδώσετε σε σημεία όπως μεταλλικοί στύλοι χωρίς πινακίδα στην κορυφή (κάποιος μπορεί να σηκώσει το ποδήλατο σας όσο ψηλή και αν φαίνεται η κολώνα που το δέσατε), σκαλωσιές κτιρίων που μπορούν να αποσυναρμολογηθούν, ή ακόμη και μικρά δέντρα που μπορούν να κοπούν. Τα μπαλκόνια επίσης, κυρίως σε μονοκατοικίες, ισόγεια και πρώτους ορόφους δεν είναι καλή ιδέα φύλαξης, καθώς συχνά είναι εύκολα προσβάσιμα από ανεπιθύμητους, κάτι που σας βάζει σε κίνδυνο ακόμα και για την ασφάλειά σας.

Μην είστε αγενείς
Η κουπαστή στη ράμπα πρόσβασης μιας εκκλησίας, ενός δημόσιου κτιρίου, νοσοκομείου κλπ. μπορεί να μοιάζει σαν ένα ασφαλές μέρος για να κλειδώσετε το ποδήλατό σας, αλλά όχι για πολύ, μιας και η κλειδαριά σας πιθανότατα θα κοπεί από το προσωπικό φυλάξεως και το ποδήλατό σας κατασχεθεί(!). Τα σημεία αυτά σίγουρα μοιάζουν ασφαλή, ωστόσο υπάρχουν και ''ευγενικότερα'' μέρη για να κλειδώνετε το ποδήλατό σας.

Μην εγκαταλείπετε το ποδήλατό σας
Εάν δυστυχώς, παρ’ όλες τις προσπάθειές σας, μέρη του ποδηλάτου σας κλαπούν όπως οι τροχοί ή άλλα ακριβά πρόσθετα που το κοσμούν, μην το αφήσετε στη μοίρα του... Το ποδήλατό σας συνεχίζει να έχει αξία! Ακόμα κι αν είναι φθηνότερο να το αντικαταστήσετε από ότι να το φτιάξετε, αξιοποιήστε ό, τι έχει απομείνει πωλώντας ή χαρίζοντας τα επιμέρους κομμάτια του. Ακόμα και το ενδεχόμενο της ανακύκλωσης, είναι πολύ καλύτερο από το να παρατήσετε το ποδήλατο να σκουριάσει από την αχρησία.
Επιμέλεια: Βασίλης Μαμούτης www.askisi.eu

Κυριακή 11 Αυγούστου 2013

ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΟΔΗΛΑΤΟ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ SEXY!

Είμαι γυναίκα. Τι ποδήλατο χρειάζομαι;



Πρίν μερικά χρόνια οι επιλογές που είχε μια γυναίκα για την αγορά ποδηλάτου δεν ήταν και πάρα πολλές. Θα έπρεπε να αγοράσει όποιο ποδήλατο δεν ήταν πολύ ...ψηλό αφού δεν υπήρχαν και πολλά διαφορετικά μεγέθη ποδηλάτων. Κατά τη θέση οδήγησης, αν το τιμόνι ήταν πολύ μακριά από τη σέλα και ήταν άβολο να πάς ακόμη και την μικρότερη απόσταση, μια γυναίκα έπρεπε να συμβιβαστεί με το γεγονός ότι δεν υπήρχαν και πάλι πολλές επιλογές. Ίσως μια αλλαγή του λαιμού του τιμονιού (τοποθετώντας κοντύτερο λαιμό) «χρύσωνε το χάπι» και έδινε την αίσθηση της πιο άνετης οδήγησης, και πάλι αυτός ήταν όμως ένας συμβιβασμός που έπρεπε να γίνει.



Ορισμένες γυναίκες λόγω του σωματότυπού τους (λεπτά, μακρυά πόδια και στενή πύελο) δεν αντιμετωπίζουν τα παραπάνω προβλήματα μια και τα «ανδρικά» ποδήλατα τους ταιριάζουν χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα. Όμως, αυτές οι γυναίκες είναι περισσότερο η εξαίρεση παρά ο κανόνας.

Οι γυναίκες, κατά γενικό κανόνα, έχουν αναλογικά κοντύτερο σώμα και μακρύτερα πόδια από τους άνδρες. Επίσης έχουν φαρδύτερους γοφούς και λιγότερη δύμαμη στο πάνω μέρος του σώματός τους. Ακόμα και αν το ύψος του ποδηλάτου ταιριάζει στο ύψος της γυναίκας, το μήκος του οριζόντιου σωλήνα του σκελετού, ο λαιμός του τιμονιού, ή οι δισκοβαχίονες μπορεί να είναι πολύ μακρείς, ενώ η σέλα να είναι πολύ στενή.

Τι συμβαίνει λοιπόν όταν το ποδήλατο δεν είναι το μέγεθός μας; Εάν ποδηλατείτε απλά γύρω από το τεράγωνο της γειτονιά σας δεν υπάρχει ιδιαίτερο πρόβλημα. Αντίθετα, εάν αρχίσετε να καλύπτετε μεγαλύτερες αποστάσεις θα αρχίσετε να αισθάνεστε πόνους διαφορετικού βαθμού και έντασης στον αυχένα, την πλάτη, και τους γοφούς. Επίσης η αποτελεσματικότητα του πενταλαρίσματός σας θα υποφέρει και αυτή.



Ευτυχώς όμως, όλα αυτά τα προβλήματα έχουν κατανοηθεί από τους περισσότερους κατασκευαστές ποδηλάτων οι οποίοι τώρα προσφέρουν πλέον στις γυναίκες ποδήλατα που ικανοποιούν τις δικές τους ανάγκες. Παρακάτω είναι ορισμένα σημεία του ποδηλάτου στα οποία δίνεται ιδιαίτερη βαρύτητα.

1. Σκελετός. Λόγω του ότι οι γυναίκες διαθέτουν αναλογικά κοντύτερο σώμα, χρειάζονται και κοντύτερο οριζόντιο σωλήνα στο σκελετό. Αν όμως μια γυναίκα είναι αρκετά κοντή (κάτω από το 1μ. 60εκ.) ο οριζόντιος σωλήνας μπορεί να είναι τόσο κοντός που να φέρνει το μπροστινό τροχό πολύ κοντά στο σκελετό με αποτέλεσμα το πόδι όταν βρίσκεται στην μπροστά θέση κατά το πεταλάρισμα να συμπίπτει με τον τροχό. Αυτό μπορεί να έχει σαν αποτέλεσμα, σε μια στροφή, την επαφή του ποδιού με τον τροχό και την πτώση του ποδηλάτη. Ορισμένοι κατασκευαστές δίνουν λύση σε αυτό το πρόβλημα χρησιμοποιώντας μικρότερης διαμέτρου τροχούς.

2. Λαιμός τιμονιού. Σε ένα σκελετό με μακρύ οριζόντιο σωλήνα, το πιο παλιό κόλπο είναι, η τοποθέτηση ενός κοντύτερου λαιμού τιμονιού. Αυτό θα φέρει το τιμόνι του ποδηλάτου πιο κοντά στη σέλα.

3. Τιμόνι. Οι γυναικείες ωμοπλάτες τείνουν να είναι στενότερες από τις ανδρικές. Ένα τιμόνι που έχει το σωστό πλάτος για έναν άνδρα δε σημαίνει ότι είναι και το πιο κατάλληλο για μια γυναίκα. Ένα τέτοιο τιμόνι μπορεί να προκαλέσει πόνο στους ώμους, τον αυχένα και την πλάτη. Υπάρχουν κατασκευαστές που προσφέρουν τιμόνια 36εκ. και 38 εκ. που ανταποκρίνονανται στις γυναικείες ανάγκες και τις στενές ωμοπλάτες.

4. Δισκοβραχίονες. Κοιτάξτε στο πίσω μέρος του βραχίονα και θα δείτε έναν αριθμό χαραγμένο στο μέταλλο. Το μήκος ενός κανονικού βραχίονα είναι 170-172,5 χιλιοστά. Για μια γυναίκα όμως το μήκος των 160-165 χιλιοστών είναι πιο κατάλληλο. Έχετε επίσης υπόψη σας ότι οι δισκοβραχίονες ενός ποδηλάτου βουνού θα πρέπει να είναι τουλάχιστον 5 χιλιοστά μακρύτεροι από αυτούς του ποδηλάτου του δρόμου. Το επιπλέον μήκος βοηθάει την ευκολότερη περιστροφή των βραχιόνων (καλύτερος μοχλός) σε ανηφορικές κυρίως διαδρομές ή διαδρομές που απαιτούν ελιγμούς σε χαμηλές ταχύτητες. Άρα, για το ποδήλατο βουνού ένας βραχίονας 170 χιλιοστών θα ήταν ο καταλληλότερος για το γυναικείο σώμα.

5. Σέλα. Η γυναικεία πύελος είναι ελαφρώς ευρύτερη αυτής του άνδρα και τα μέρη του πυελικού οστού τα οποία κάθονται πάνω στη σέλα στη γυναίκα έχουν μεγαλύτερη απόσταση μεταξύ τους από ότι στον άνδρα. Για να υποστηριχτεί το βάρος του σώματος μιας γυναίκας λοιπόν έτσι ώστε να μην στηρίζεται μόνο στην περιοχή των γεννητικών της οργάνων, χρειάζεται μια σέλα η οποία είναι φαρδύτερη στο πίσω της μέρος. 
Επίλογος
Μετά από τόσες μετατροπές που μπορεί να γίνουν σε ένα ποδήλατο, η ερώτηση είναι, χρειάζεται άραγε μια γυναίκα «γυναικείο» ποδήλατο; Ορισμένες πιο ψηλές γυναίκες δεν έχουν ιδιαίτερο πρόβλημα ακόμα και με τα «κανονικά» ποδήλατα, όσο ο οριζόντιος σωλήνας είναι λίγο κοντύτερος. Οι αθλητές και τριαθλητές επιδιώκουν τις πιο αεροδυναμικές θέσεις οπότε θα προτιμήσουν ένα ποδήλατο που τους δίνει τις δυνατότητες αυτές.



Μπορείτε να ρυθμίσετε οποιοδήποτε ποδήλατο να είναι στα μέτρα σας όσο το αρχικό τους ύψος είναι το κατάλληλο για σας. Οι ρυθμίσεις που μπορείτε να κάνετε είναι οι εξής. Μπορείτε να:
  • αγοράσετε την κατάλληλη σέλα
  • μετακινήσετε τη σέλα σας λίγο πιο μπροστά
  • στρέψετε το τιμόνι σας ελαφρά προς τα πάνω
  • τοποθετήσετε κοντύτερους βραχίονες
  • ψηλώσετε το λαιμού τιμονιού ώστε να έχετε μια πιο όρθια θέση
  • τοποθετήσετε κοντύτερο λαιμό τιμονιού
Φυσικά, υπάρχουν και οι συνέπειες όλων αυτών των ρυθμίσεων. Αν για παράδειγμα μια σέλα τοποθετηθεί πάρα πολύ μπροστά μπορεί να προκαλέσει αναποτελεσματικότητα στο πεταλάρισμα όπως επίσης να δημιουργήσει και κάποια προβλήματα στα γόνατα. Ένας πολύ κοντός λαιμός τιμονιού μπορεί να επηρεάσει το χειρισμό του τιμονιού και να προκαλέσει δυσκολία κατά την οδήγηση. Αν όλες οι ρυθμίσεις του ποδηλάτου είναι στα όριά τους τότε δεν μπορούν να γίνουν επιπλέον ρυθμίσεις αν χρειαστεί και θα πρέπει αναγκαστικά να κάνετε αλλαγές στο ποδηλατικό σας στύλ. Τέλος, ορισμένες γυναίκες, όσες αλλαγές ή ρυθμίσεις να κάνουν σε ένα κανονικό ποδήλατο, δεν θα αποφύγουν την έλλειψη άνεσης.



Όχι, όλες οι γυναίκες δεν χρειάζονται «γυναικείο» ποδήλατο. Όμως, όλες οι γυναίκες χρειάζονται ποδήλατα που να είναι στα μέτρα τους, κυρίως στην απόσταση μεταξύ της σέλας και του τιμονιού.
Πληροφορίες από το cyclist.gr

C. FROOME SKY CYCLING AΠΟ ΤΟΝ ΦΕΤΙΝΟ ΓΥΡΟ ΓΑΛΛΙΑΣ


http://www.letour.fr/PHOTOS/TDF/2013/900/20130707866_20130707CY0022-b.jpg
                                                        ΑΓΟΡΙ ΜΟΥ ΕΣΥ! 

ΠΗΓΗ: http://www.letour.fr

Ένας λαός που λατρεύει να κάνει πετάλι.

 

 
Στο Αμστερνταμ και στη Χάγη τα ποδήλατα είναι σχεδόν διπλάσια από τους κατοίκους. Σε όλη την Ολλανδία υπολογίζεται ότι κυκλοφορούν περίπου 18 εκατομμύρια ποδήλατα (αναλογία: 1,3 ποδήλατα ανά κάτοικο).
Το 27% όλων των μετακινήσεων στο εθνικό δίκτυο και το 59% όλων των αστικών μετακινήσεων στη χώρα γίνονται μέσω ποδηλάτων. Τι κρύβεται όμως πίσω από την εμμονή των Ολλανδών να κάνουν συνεχώς... πετάλι; Πρώτον, η παμπάλαια ποδηλατική παράδοση.
Οπως εξηγεί σε ρεπορτάζ που έκανε πρόσφατα η βρετανίδα δημοσιογράφος Αννα Χόλιγκαν για λογαριασμό του BBC, πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο οι μετακινήσεις των Ολλανδών γίνονταν ως επί το πλείστον με ποδήλατο, αλλά στις δεκαετίες του '50 και του '60 οι πωλήσεις ΙΧ αυτοκινήτων ανέβηκαν στα ύψη. Οπως και σε πολλές χώρες της μεταπολεμικής και ευημερούσας Δυτικής Ευρώπης, στους ολλανδικούς δρόμους προέκυψε μεγάλη συμφόρηση από τα μηχανοκίνητα οχήματα. Οι ποδηλάτες βρέθηκαν εκτοπισμένοι στα κράσπεδα των πεζοδρομίων. Μαζί με την ολοένα αυξανόμενη χρήση των αυτοκινήτων ήρθε και το πρόβλημα των τροχαίων ατυχημάτων. Μόνο το 1971 περισσότεροι από 3.000 άνθρωποι στην Ολλανδία σκοτώθηκαν σε αυτοκινητικά δυστυχήματα, ανάμεσά τους 450 παιδιά. Δημιουργήθηκε τότε ένα κοινωνικό κίνημα με τίτλο «Σταματήστε τη δολοφονία των παιδιών». Ακολούθησε ένα ακόμη γεγονός που συνετέλεσε στον κλονισμό της εμπιστοσύνης στα αυτοκίνητα: η κρίση του πετρελαίου στη Μέση Ανατολή το 1973, όταν σημειώθηκαν τεράστια προβλήματα στην τροφοδοσία Ευρώπης και Αμερικής με πετρέλαιο.

Αυτά τα δύο γεγονότα, μαζί με την πίεση της κοινής γνώμης, οδήγησαν στην απόφαση των ολλανδικών κυβερνήσεων να επενδύσουν μεγάλα κονδύλια στην οδοποιία και ιδίως στη χάραξη ενός τεράστιου δικτύου από ποδηλατοδρόμους. Σε αυτό συνέβαλε η επίπεδη μορφολογία του εδάφους. Πολλοί Ολλανδοί είχαν πλέον στραφεί φανερά στη σχεδόν αποκλειστική χρήση ποδηλάτου για τις καθημερινές μετακινήσεις τους. Ακόμη και ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας είναι προσαρμοσμένος σε τόσο μεγάλο βαθμό στην «ποδηλατική» μετακίνηση ώστε οι τουρίστες που επισκέπτονται μερικές από τις μεγαλύτερες πόλεις της Ολλανδίας συχνά δυσκολεύονται αρχικά να κινηθούν στους δρόμους της, ιδίως αν αποφασίσουν να νοικιάσουν αυτοκίνητο. Σε δρόμους κυκλικής τροχιάς, για παράδειγμα στις πλατείες, προτεραιότητα έχουν όσοι «κάνουν πεντάλ» αφήνοντας τους οδηγούς αυτοκινήτων να περιμένουν υπομονετικά τη σειρά τους.

Ποδηλατούν προτού περπατήσουν

Προτού ακόμη μάθουν να περπατούν τα παιδιά που μεγαλώνουν στην Ολλανδία έρχονται σε επαφή με τον ποδηλατικό τρόπο ζωής καθώς οι γονείς τους τα τοποθετούν σε ειδικά διαμορφωμένα καθίσματα που έχουν μικρά στέγαστρα προκειμένου να τα προφυλάξουν από τις συχνά δυσμενείς καιρικές συνθήκες. Μεγαλώνοντας έχουν πλέον και τα δικά τους ποδήλατα και κινούνται με ασφάλεια στους ειδικά διαμορφωμένους ποδηλατοδρόμους, οι οποίοι τους πηγαίνουν παντού, πρωτίστως στο σχολείο. Υπολογίζεται ότι το 90% των ολλανδών μαθητών φθάνουν κάθε μέρα στο σχολείο τους με ποδήλατο. Η χρήση του ποδηλάτου από τη νεαρή ηλικία τους δίνει το απαραίτητο ποσοστό «ελευθερίας» που κάθε έφηβος θέλει να αισθάνεται. Αλλωστε πρέπει να είσαι άνω των 18 για να μπορείς να οδηγήσεις αυτοκίνητο στην Ολλανδία, ενώ για το ποδήλατο δεν υπάρχει όριο.

Και πώς μπορεί να μάθει κανείς ποδήλατο στην Ολλανδία; Εμπειρικά, βεβαίως, αλλά οι Ολλανδοί δεν έχουν μείνει μόνο σε αυτό. Δεκάδες ειδικά κέντρα για την εκμάθηση χειρισμού ποδηλάτου είναι διαθέσιμα για τους επίδοξους ποδηλάτες που επιθυμούν να οδηγούν σωστά. Χιλιάδες χώροι στάθμευσης ποδηλάτων βρίσκονται διάσπαρτοι σε κεντρικά σημεία των πόλεων της χώρας προσφέροντας τις ίδιες υπηρεσίες που προσφέρουν χώροι στάθμευσης αυτοκινήτων σε οποιαδήποτε άλλη χώρα της Ευρώπης. Αν τύχει και αφήσεις το ποδήλατό σου σε χώρο που δεν επιτρέπεται, τότε οι υπεύθυνοι της δημοτικής αστυνομίας το «σηκώνουν» και πρέπει να πληρώσεις πρόστιμο για να το πάρεις πίσω.

Εντονη η αίσθηση ασφάλειας

Ολα αυτά τα προνόμια που προσφέρει το ολλανδικό κράτος στους ποδηλάτες υπηκόους του φαίνεται ότι προσφέρουν μια αίσθηση προστασίας στους ποδηλάτες, μια και η πώληση ποδηλατικών κρανών είναι πολύ χαμηλή: η ασφάλεια που νιώθουν οι Ολλανδοί όταν οδηγούν το ποδήλατό τους δεν τους ωθεί στην ανάγκη χρήσης κράνους. Με αθλητικές φόρμες, φόρμες εργασίας, κοστούμια για τους άνδρες ή ακόμη και κομψά ταγέρ για τις γυναίκες εν όψει μιας βραδινής εξόδου, ένας ολόκληρος λαός ανεβαίνει στη σέλα και ισορροπεί με περηφάνια και ασφάλεια.

Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι οι Ολλανδοί μοιράζονται την τρέλα τους για την ποδηλασία με τους Δανούς. Η Ολλανδία και η Δανία βρίσκονται μαζί στην πρώτη θέση της λίστας με τις «πιο φιλικές στο ποδήλατο χώρες της Ευρώπης» σύμφωνα με την έρευνα «Ποδηλατικό βαρόμετρο» της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Ποδηλατιστών (ECF).
πηγή: HeliosPlus

Παρασκευή 9 Αυγούστου 2013

Γιάννης Ταμουρίδης: Μια ζωή, ποδήλατο...

By
Bicyclist 
26 Μαΐου, Μπρέσια. Το κέντρο της πόλης έχει κατακλυστεί από 800.000 ανθρώπους οι οποίοι αποθεώνουν τους ποδηλάτες που τερματίζουν στο Γύρο της Ιταλίας. «Ήρωες, ήρωες» τους αποκαλεί ο κόσμος. Και μέσα σε αυτούς, που τερματίζουν, για πρώτη φορά στην ιστορία της επαγγελματικής ποδηλασίας, βρίσκεται ένας Έλληνας, ο Γιάννης Ταμουρίδης.
Συνέντευξη στον Ηλία Τάταλα
iltatalas@yahoo.gr
follow me @Ilias Tatalas
φωτογραφία Κώστας Αμοιρίδης
amiridisk@gmail.com
follow me @amiridiskostas
Στην κατοχή του μπορεί να μη βρίσκεται κάποιο Ολυμπιακό μετάλλιο, όμως σήμερα ο 32χρονος ποδηλάτης είναι ο top-class Έλληνας αθλητής σε ατομικό άθλημα. Μίλησε και φωτογραφήθηκε στο sportsfeed.gr, πριν ξεκινήσει εκ νέου τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις με τη βάσκικη επαγγελματική ομάδα Euscaltel – Euscadi.
Μετά από οκτώ μήνες στην επαγγελματική ποδηλασία, ποιες είναι οι εντυπώσεις;
«Είναι ένας διαφορετικός κόσμος. Σε σχέση με αυτό που έκανα πριν, είναι σαν να ανέβηκα από την Γ’ εθνική στο Champions League. Τα πάντα είναι διαφορετικά. Τέλεια οργάνωση, πολύς κόσμος σε κάθε αγώνα, κάλυψη από διεθνή ΜΜΕ , επαγγελματική αντιμετώπιση. Φανταστείτε ότι μία επαγγελματική ομάδα της ποδηλασίας, μοιάζει με μία της φόρμουλα 1. Οι αθλητές συνοδεύονται από γιατρούς, μασέρ, μηχανικούς ποδηλάτων που διαμορφώνουν αυτό το πρότζεκτ. Σε κάθε ξενοδοχείο που διανυκτερεύουμε τη διατροφή μας την επιμελούνται μάγειρες της ομάδας, που μας ακολουθούν παντού. Οι έξι αθλητές έχουμε ένα πούλμαν αποκλειστικά για εμάς και από πίσω μας συνοδεύουν τα υπόλοιπα στελέχη με άλλα πούλμαν και στέισον βάγκον. Λίγες ποδοσφαιρικές ομάδες στην Ευρώπη έχουν τέτοια οργάνωση. Η δική μου ομάδα έχει ένα μπάτζετ γύρω στα 15 εκατομμύρια ευρώ ετησίως και δεν είναι από τις πλούσιες του χώρου. Υπάρχουν ομάδες που δίνουν μέχρι και 40 εκατομμύρια κάθε χρόνο. Σε αγωνιστικό επίπεδο ο ανταγωνισμός είναι τεράστιος. Σκεφτείτε τους 200 καλύτερους αθλητές του κόσμου να δοκιμάζονται στις πιο δύσκολες διαδρομές. Σε αυτούς τους αγώνες, αν δεν είσαι καλά, απλώς δεν μπορείς να τερματίσεις».
Ο Γύρος της Ιταλίας πρέπει να ήταν απολαυστική εμπειρία…
«Πράγματι. Τα ιταλικά ΜΜΕ μιλούσαν για τον πρώτο Έλληνα που μπήκε στην επαγγελματική ποδηλασία και στέκονταν στο γεγονός ότι δεν τα παρατούσα. Είχα τέσσερις θέσεις μέσα στην πρώτη δεκαπεντάδα των ετάπ. Ο στόχος μου σε αυτούς τους αγώνες ήταν να βοηθήσω τον Σάντσεζ, τον αρχηγό της ομάδας μας, αλλά παράλληλα μου δόθηκε η ευκαιρία να σπριντάρω. Σκεφτόμουν ότι δεν πρέπει να είμαι παθητικός και προσπαθούσα να είμαι ξεκολλημένος από τους υπόλοιπους. Στην ομάδα έμειναν πολύ ευχαριστημένοι…»
Φαντάζομαι ότι και από το χώρο της ελληνικής ποδηλασίας τα συγχαρητήρια θα έπεσαν βροχή…
«Τι να σου πω; Τους τελευταίους πέντε μήνες δεν με πήρε τηλέφωνο κανείς από την ομοσπονδία. Ούτε να εκμεταλλευτούν την παρουσία μου στο Γύρο Ιταλίας δεν προσπάθησαν, έστω με ένα δελτίο Τύπου. Να πουν δηλαδή ότι εκεί αγωνίζεται κάποιος Έλληνας. Κατά τ΄ άλλα υπάρχει κόσμος που ρωτάει και ενδιαφέρεται, όχι όμως τόσο μέσα από το χώρο».
Ως Έλληνα πώς σε αντιμετωπίζουν στο εξωτερικό με όσα γίνονται στη χώρα μας;
«Συνέχεια με ρωτάνε, ειδικά οι Ισπανοί. Η κρίση είναι κοινή, συζητάμε για το πώς προκλήθηκε. Οι Ισπανοί πιστεύουν ότι οι Έλληνες είμαστε ένα βήμα μπροστά από αυτούς, θεωρούν πως ότι συμβαίνει σήμερα εδώ, θα γίνει αύριο και εκεί. Με τους Γερμανούς τα πράγματα είναι διαφορετικά. Υπάρχουν δύο Γερμανοί ποδηλάτες στην ομάδα και η συμπεριφορά τους είναι ειρωνική. Μία μέρα με ρώτησαν αν έχουμε δρόμους από άσφαλτο στην Ελλάδα ή αν μπορείς να κάνεις ποδήλατο στη χώρα μας. Τι να τους απαντήσεις; Υπάρχει μία ζήλια για την Ελλάδα. Οι φυσικές ομορφιές, ο καλός καιρός που έχουμε και τα άλλα φυσικά πλεονεκτήματα της χώρας προκαλούν φθόνο. Οι συγκεκριμένοι Γερμανοί πιστεύουν ότι η Ελλάδα εξαρτάται από τη Γερμανία. Ούτε οι Ισπανοί δεν τους συμπαθούν, διότι οι Γερμανοί δείχνουν υπεροψία. Οι Έλληνες, με την ιστορία που έχουμε και με όσα έχουμε προσφέρει στην ανθρωπότητα, αυτή την υπεροψία δεν την έχουμε… Έχουμε φυσικά, πολλά άλλα κουσούρια. Εμείς σήμερα δεν θέλουμε να προοδεύει ο διπλανός μας, θέλουμε να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα…».
Η υπόθεση του Άρμστρονγκ, κατά πόσο πλήγωσε το άθλημα;
«Η ποδηλασία μαστίζεται εδώ και χρόνια από τέτοια χτυπήματα. Ολος ο αθλητικός κόσμος έχει καταλάβει τι συμβαίνει. Ζήτησαν να ανοίξουν δείγματα από το 1998. Γιατί δεν το κάνουν και στο ποδόσφαιρο. Την πολεμάνε πάρα πολύ την ποδηλασία και ο λόγος είναι προφανής. Η πίτα των χορηγών του αθλητισμού είναι μία, ενιαία. Από αυτή την πίτα παίρνουν όλοι. Σε πάρα πολλές χώρες η επαγγελματική ποδηλασία είναι δημοφιλέστατη. Είναι κρίμα να πληρώνει η ποδηλασία το τίμημα, όταν έγινε το πρώτο άθλημα που υιοθέτησε το βιολογικό διαβατήριο και γενικότερα πρωτοπορεί στις μεθόδους αντιντόπινγκ. Σε ποιο άλλο άθλημα, οι χορηγοί πληρώνουν για το αντιντόπινγκ; Εγώ παραδέχομαι ότι από το 1990 έως τα μέσα της δεκαετίας του 2000 υπήρχε πρόβλημα. Όμως αυτό ανήκει στο παρελθόν, η νέα γενιά δεν φταίει σε τίποτα να το πληρώνει. Φανταστείτε με τις μεθόδους που υπάρχουν σήμερα να άνοιγαν όλα τα δείγματα των Ολυμπιονικών από το 1998; Τι θα γινόταν; Το πρόβλημα του ντόπινγκ στον αθλητισμό πάντα θα υπάρχει. Όμως, κάποιες φορές τίθεται και θέμα ατομικής ευθύνης. Στον πρόσφατο γύρο Ιταλίας το μοναδικό κρούσμα, την προτελευταία μέρα ήταν ενός 38χρονου Ιταλού του ΝτιΛούκα, που στο παρελθόν είχε τιμωρηθεί άλλες δύο φορές. Δεν είναι άδικο να αμαυρώνεται η διοργάνωση και το άθλημα εξαιτίας του;».
Λένε ότι τεχνολογικά το ποδήλατο που χρησιμοποιείτε έχει τόσες διαφορές με ένα κοινό ποδήλατο, όσες και ένα μονοθέσιο της φόρμουλα 1 με ένα συμβατικό αυτοκίνητο. Ισχύει αυτό;
«Απόλυτα. Η τεχνολογία παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη του ποδηλάτου. Πρέπει να είναι στιβαρό και παράλληλα ελαφρύ. Τα υλικά που χρησιμοποιούνται μοιάζουν με εκείνα της Φόρμουλα 1, όπως είναι το ανθρακόνημα. Υπάρχει μία τεράστια αγορά και ένα τεράστιο εμπόριο πίσω από την ποδηλασία, η οποία σταδιακά παγκοσμιοποιείται. Κάποτε είχε απήχηση μόνο στην Ευρώπη, αλλά πλέον και οι ΗΠΑ και η Κίνα και η Αυστραλία έχουν μπει για τα καλά στο άθλημα».
Θα συνεχίσεις και του χρόνου σε αυτό το υψηλό επίπεδο;
«Αυτή τη στιγμή υπάρχουν κάποια προβλήματα στην ομάδα, καθώς φημολογείται αποχώρηση των δύο βασικών χορηγών. Αν όντως φύγουν, αυτό σημαίνει ότι οι 30 ποδηλάτες που είμαστε εκεί θα πρέπει να ψάξουμε για νέα ομάδα. Αυτό είναι δύσκολο, αφού υπάρχουν μόνο 15 ομάδες. Θα ήθελα να συνεχίσω σε αυτό το επίπεδο και να μην επιστρέψω στην τρίτη κατηγορία. Θα ήταν πισωγύρισμα. Αφού βλέπω ότι μπορώ να αντεπεξέλθω θα το παλέψω όσο γίνεται για τα επόμενα 1-2 χρόνια να είμαι σε αυτό το χώρο».
http://ioannistamouridis.com/
https://twitter.com/tamouridis

Πέμπτη 8 Αυγούστου 2013

Κάνε πετάλι του παλιού (καλού) καιρού...





Αλλοι πουλάνε πανάκριβα ποδήλατα για αντίκες κι άλλοι βρίσκουν παλιά ποδήλατα -αληθινές αντίκες-, τα ανακατασκευάζουν και, όταν τους ρωτάς «πόσο κοστίζουν», απαντούν: «Τι με ρωτάς τώρα!» Αυτό κάνουν δύο αδέλφια στην Καρδίτσα, όπως διαβάζουμε στο karditsaportal.gr. Ο Αρης και ο Θωμάς Αντωνούλας δίνουν ζωή σε ποδήλατα περασμένων δεκαετιών, όπως Bismark, Rallye, Miele κ.ά. Δεν τα πουλάνε, απλά τα φροντίζουν! Οποιος θέλει τη βοήθειά τους, μπορεί να επικοινωνήσει στο τηλέφωνο: 6979921160. Διότι, απλά, δεν είναι όλα για... πούλημα!

WOMAN & BIKE OLD POSTERS













Συμβουλές για γυναίκες πάνω σε ποδήλατο


Δημοσιεύτηκε το 1895 στην εφημερίδα New York World από συγγραφέα αγνώστου φύλου
1870... Ήταν η εποχή που οι γυναίκες μπορούσαν για πρώτη φορά να πηγαίνουν μόνες τους στο ταχυδρομείο. Μοιάζει ασήμαντο αλλά δεν είναι: για πρώτη φορά ήταν σε θέση να ανταλλάσουν καυτές επιστολές με τους υποψήφιους εραστές ή θαυμαστές τους και να διατηρούν επαφή με τις εξωσυζυγικές τους σχέσεις χωρίς να χρειάζεται να βασίζονται στην εχεμύθεια κάποιας υπηρέτριας ή σε φίλες τους. Ήταν η εποχή που άρχισαν να κυκλοφορούν πάνω σε ποδήλατα, μόνες τους. Ήταν η εποχή που οι άντρες άρχισα να ενοχλούνται από την ανεμελιά τους.
Να οι συμβουλές που έδινε ο συντάκτης του άρθρου στις γυναίκες ποδηλάτισσες:
Μη φοβάσαι.
 Μη λιποθυμήσεις στο δρόμο.
 Μη φοράς αντρικό καπέλο.
 Μην φοράς σφιχτό κορσέ.
 Μην ξεχνάς την τσάντα με τα εργαλεία.
 Μην περηφανεύεσαι για τις μεγάλες αποστάσεις που διανύεις.
 Μην κριτικάρεις τα πόδια των άλλων.
 Μην αρνείσαι τη βοήθεια στις ανηφόρες.
 Μην φοράς ρούχα που δεν σου χωράνε.
 Μην φοράς κοσμήματα.
 Μην κάνεις αγώνες.
 Μην φοράς μπότες με κορδόνια, είναι κουραστικά.
 Μη φαντασιώνεσαι ότι όλοι σε κοιτάνε.
 Μην πας στην εκκλησία φορώντας τα ρούχα ποδηλάτου.
 Μην συναγωνίζεσαι προτεραιότητα με τα τραμ.
 Μην μασάς τσίχλα.  Εξάσκησε τα σαγόνια σου σε ιδιωτικό χώρο.
 Μην ρωτάς «σου αρέσουν τα παντελόνια μου;»
 Μην μιλάς με αργκό ποδηλάτου. Αυτό άφησέ το στα αγόρια.
Μην κυκλοφορείς στο σκοτάδι χωρίς συνοδό.
 Μην αφήνεις ελεύθερα τα μακριά ξανθά σου μαλλιά.
 Μην συζητάς για τα παντελόνια σου με όποιον άντρα ξέρεις.
 Μην το παρακάνεις. Το ποδήλατο είναι διασκέδαση, όχι δουλειά. Μην αγνοείς τους οδικούς κανόνες επειδή είσαι γυναίκα.
 Μην κάνεις ποδήλατο με τα ρούχα του αδερφού σου «για να δεις πώς είναι».
 Μην ασχολείσαι με ρεκόρ και σπάσιμο ρεκόρ. Αυτό είναι για τα σπορ.
 
Πηγή: www.lifo.gr

ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΕΤΙΝΟ ΓΥΡΟ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ


ΠΗΓΗ: http://www.letour.fr/
ΚΑΝΕΤΕ ΚΛΙΚ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΙΚΟΝΑ ΝΑ ΤΗ ΔΕΙΤΕ ΣΕ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΝΑΛΥΣΗ